آبْعَلی شهری است در استان تهران ایران. این شهر در بخش رودهن از توابع شهرستان دماوند قرار دارد.

شهر آبعلی در ۲۵ اسفند ۱۳۸۳ با تصویب مجلس از ادغام روستای آبعلی با روستای مبارک‌آباد و نقاط جمعیتی سرپولک و قائم‌محله از توابع همین بخش تأسیس شد.

این شهر دارای چند شهرک و روستا می‌باشد؛ که شهرک‌های آن عبارتند از: شهرک مدرس، شهرک هزار دشت و شهرک برق؛ و روستای این شهر عبارتند از: روستای احمدیه، روستای قائم محله، روستای مبارک‌آباد

براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران، جمعیت این شهر برابر با ۲٬۷۵۸ نفر (۸۷۵ خانوار) شامل ۱٬۴۴۸ مرد و ۱٬۳۱۰ زن بوده‌است.[۱] زبان مردم این منطقه مازندرانی و فارسی است.

شهر آبعلی یکی از قدیم ترین مناطق استان تهران محسوب می شود . این منطقه که کمتر از 10 سال است که به شهر تبدیل شده در شمال شرق بخش رودهن و در امتداد جاده هراز واقع شده و تنها یک کیلومتر با مرکز بخش فاصله دارد.

شهر آبعلی که مناطق مبارک آباد و پیست اسکی آبعلی را شامل می شود دارای آب و هوای سرد در زمستان و خنک در تابستان می باشد در مجموع  چهار هزار نفر جمعیت دارد .

این شهر از دیر باز محل رفت آمد ورزشکاران زیادی به جهت وجود قدیمی ترین پیست اسکی ایران که هفتاد سال قدمت دارد شهرت داشت. همچینین آبعلی نیز علاوه بر پیست اسکی به رستوران ها و کبابی های نامی و معروف شهرت داشته و دارد.

شغل  نیمی ازمردم شهر آبعلی کارگری و کارمندی است ونیمی دیگر به شغل رستوران داری  و دیگر فعالیت های اقتصادی مشغول هستند. گویش اصلی مردمان آبعلی مازندرانی است.

شهر آبعلی دارای مردمانی مومن و ولایی است که در تمامی رخداداهای انقلاب اسلامی حضور فعال داشتند و دارند و در زمان جنگ تحمیلی  18 شهید تقدیم نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران نمودند.

از آثار تاریخی آبعلی  می توان به  اولین ساختمان بتنی ایران به نام هتل آبعلی نام برد  که از قدمت طولانی برخوردار است و در حال حاضر به اردوگاه فرهنگی دانش آموزی تبدیل شده است.

پیست اسکی بین المللی آبعلی با هفتاد سال قدمت به عنوان اولین پیست اسکی ایران  سالهاست که در فصل زمستان مکانی برای گردهمایی ورزشکاران و ورزشدوستان  است و هر ساله مورد استقبال بی نظیر اهالی ورزش قرار می گیرد.

 بقعه مبارک امامزاده حمزه(ع) واقع در محله مبارک آباد آبعلی یکی دیگراز آثار تاریخی و مذهبی شهر آبعلی محسوب می شود که در امتداد جاده هراز قرار گرفته است.

شهر آبعلی در زمینه های گوناگون دارای توانمندی های بالقوه گردشگری است اما تا کنون به دلایل مختلف فرصت رشد و ترقی را به دست نیاورده است.

آثار تاریخی گوناگون نظیر کاروانسرای شاه عباسی متعلق به دوره صفویه ، تشکیل طبیعی غارهایی همچون «سنگ دروازه» و «سیاه چال» و وجود امامزاده های متبرک می تواند آبعلی را به یک قطب گردشگری ورزشی ، زیارتی ، سیاحتی و تاریخی مبدل سازد اما مورد بی مهری قرار گرفتن این آثار در برخی موارد به تخریب تدریجی این سرمایه ها انجامیده است.

 شهر آبعلی همچنین تفرجگاه خوبی برای پایتخت نشینان می باشد تا روز های پایانی هفته رو در این شهر زیبا و سرسبز سپری کنند.